Het is van cruciaal belang dat werkgevers investeren in het afstemmen van werkzaamheden op de mogelijkheden en wensen van jongeren met een arbeidsbeperking. Dat blijkt uit de recente studie ‘Werkbeleving en functioneren van jonge werknemers met een arbeidsbeperking’ van Jan Fekke Ybema en Maria Peeters. Met de juiste ondersteuning waarbij gebruikt wordt gemaakt van theoretische inzichten over waardevol werk met uitdagende taakeisen in combinatie met voldoende en passende hulpbronnen (job demands-resources model), dat past bij de capaciteiten en wensen van de werknemer (person-job fit) en dat ruimte biedt om het werk zelf verder aan te passen (job crafting) zullen deze jongeren goed kunnen blijven functioneren in hun werk.
Onderzoeksmethodologie
Het onderzoek richtte zich op 53 jonge werknemers met een arbeidsbeperking, 65 jonge werknemers zonder arbeidsbeperking die vergelijkbaar werk verrichten, en 76 werkgevers die hun perspectief deelden. Opvallend genoeg bleek uit de resultaten dat jongeren met en zonder arbeidsbeperking in veel opzichten hun werk op een vergelijkbare manier ervoeren. Echter, er waren wel enkele significante verschillen; jongeren met een arbeidsbeperking rapporteerden bijvoorbeeld aanzienlijk:
- minder werkdruk;
- meer sociale steun;
- maar ook een minder goede match tussen de taakeisen en hun vaardigheden dan jongeren zonder arbeidsbeperking.
Interessant genoeg verschilden de bevlogenheid en zelf-gerapporteerde werkprestaties niét tussen beide groepen jongeren.
Blijvende inspanning en afstemming noodzakelijk
Werkgevers die streven naar een inclusiever arbeidsbeleid zullen flink moeten investeren om ervoor te zorgen dat jongeren met een arbeidsbeperking werk verrichten dat past binnen hun vaardigheden, behoeften en beperkingen. Een realistisch beeld vormen is hierbij van groot belang. En dat is niet iets waar werkgevers enkel bij het in dienst nemen van een jongere met een arbeidsbeperking op moeten letten. Het blíjft een proces van blijvende inspanning en afstemming.
Dit is wellicht geen gemakkelijke opgave, maar het is wel haalbaar én nodig dat werkgevers deze stappen zetten, opdat zij jongeren met een arbeidsbeperking duurzaam en waardig werk kunnen bieden dat een aanwinst is voor de organisatie en uiteindelijk voor onze maatschappij als geheel.
Auteurs
Dr. J.F. Ybema is universitair docent Arbeids- en Organisatiepsychologie aan de Universiteit Utrecht. Prof. dr. M.C.W. Peeters is universitair hoofddocent Arbeids- en Organisatiepsychologie aan de Universiteit Utrecht en hoogleraar duurzame werkprestaties en technologie aan de Technische Universiteit Eindhoven.
