Ik ontdekte iets opvallends. Werkgevers zijn helemaal niet benieuwd hoe werknemers AI willen gebruiken.
Een op de zes werknemers in Nederland geeft aan dat diens werkgever vraagt welke werkzaamheden met AI geautomatiseerd kunnen worden.
Van de universitair opgeleide professionals wordt minder dan 25% om input gevraagd.
Tegelijkertijd wordt AI-gebruik steeds vaker verplicht, zodat het gebruik ervan wordt afgedwongen. Senior medewerkers gebruiken bijvoorbeeld minder vaak AI, dus koppelt Accenture AI-gebruik zelfs aan promoties om het gebruik van AI te bevorderen.
Experts stellen dat het een kwestie van tijd is voordat dit ook op de Zuidas zal gebeuren. En waarom zou het na verloop van tijd niet zelfs bij de overheid ingevoerd kunnen worden?
Een advocatenkantoor stelde zelfs een bonus van een miljoen euro beschikbaar, omdat medewerkers samen een miljoen AI-opdrachten hebben uitgevoerd in Copilot. Dat klinkt bijzonder effectief: een miljoen opdrachten voor Copilot.
Maar wie weet wat die opdrachten precies zijn geweest? Hoeveel van die opdrachten waren heel erg dom? Of erger nog: overbodig. Want veel van wat we AI-chatbots vragen, kan net zo goed aan een zoekmachine gevraagd worden – en dat scheelt nogal, qua CO2. AI-gebruik wordt zo afgedwongen, maar het is de vraag of het effectief is.
Als een senior collega minder AI gebruikt, is hij niet per definitie minder effectief. Misschien stelt hij minder, maar betere vragen.
AI is immers een tool, geen doel. Laten we, wat betreft kunstmatige intelligentie, kwantiteit niet verwarren met kwaliteit.
Dat lijkt me wel zo, ahum, intelligent.
