Het is bemoedigend dat de loonkloof in Nederland langzaam krimpt, maar de cijfers laten opnieuw zien dat gelijk loon voor gelijk werk nog allerminst vanzelfsprekend is. Uit ons onderzoek onder ruim 1,2 miljoen loonstroken blijkt dat de gecorrigeerde loonkloof in het mkb inmiddels is gedaald naar 1,31%. Dat lijkt klein, maar achter dit gemiddelde schuilen hardnekkige verschillen – vooral in hogere functies en technische beroepen. Zo verdienen vrouwelijke directeuren nog altijd ruim 15% minder dan hun mannelijke collega’s en in sommige sectoren loopt dat zelfs op tot 27%. Dit staat haaks op het beeld dat mannen en vrouwen gelijke kansen zouden krijgen zodra ze hogerop komen.
Positief is dat jonge generaties nauwelijks nog een loonkloof kennen. Vrouwen tussen de 18 en 28 jaar verdienen zelfs iets meer dan mannen. Maar daar staat tegenover dat de ongelijkheid toeneemt naarmate werknemers ouder worden: bij werknemers tussen de 45 en 60 jaar loopt de kloof alweer op richting de 3%. Dat is het resultaat van historische achterstanden in startsalarissen én het feit dat vrouwen jarenlang minder vaak doorstroomden naar de best betaalde functies.
Een belangrijke bevinding is dat cao-sectoren duidelijk beter scoren dan sectoren zonder cao. Waar cao’s gelden blijft de loonkloof klein en stabiel, terwijl bedrijven zonder cao veel grotere en grilligere verschillen kennen. Dit onderstreept hoe belangrijk transparante en structurele salariskaders zijn. Met de nieuwe Europese wetgeving rond loontransparantie, die naar verwachting in 2027 ingaat, zullen bedrijven vanaf 150 medewerkers verplicht worden om hun beloningsverschillen inzichtelijk te maken. Ons advies aan werkgevers is om daar nu al op vooruit te lopen. Begin met heldere functieprofielen, consequente salarisschalen en regelmatige beloningsanalyses. Alleen met een open en objectieve beloningsstructuur kunnen organisaties de stap zetten van goede intenties naar echte gelijkheid.
