Mental reset-dag: Kwart Nederlanders wil vrij na slecht nieuws

Een kwart van de Nederlanders (24%) wil een zogeheten ‘mental reset-dag’: een vrije dag om bij te komen na persoonlijke tegenslagen of verontrustend nieuws, zoals over klimaatverandering of een maatschappelijke crisis. Onder jongeren tot dertig jaar loopt dit op tot bijna vier op de tien (39%). Dit blijkt uit onderzoek van HR-platform Deel onder meer dan 1.000 Nederlanders.

Van heartbreak leave tot pawternity: jongeren willen meer

Naast de mental reset-dag willen Nederlanders ook andere nieuwe vormen van verlof, zoals menstruatie- of menopauzeverlof (25%), vrijwilligersverlof (26%) en heartbreak leave na een relatiebreuk (10%). Maar de wensen lopen sterk uiteen per generatie. Bij heartbreak leave is de kloof het grootst: 19 procent van de jongeren wil dit, tegenover vier procent van de ouderen. Ook pawternity leave (vrij voor een nieuw huisdier) is populairder onder jongeren: zestien procent versus vier procent. Daarnaast vindt meer dan de helft van de 60-plussers (56%) gewone vakantiedagen genoeg, bij jongeren is dat maar 24 procent.

Te vergaand of teken van goed werkgeverschap?

Niet iedereen is enthousiast over deze nieuwe verloftrends. 44 procent van de Nederlanders vindt ze te vergaand en vindt dat het privéleven privé moet blijven. 21 procent ziet het vooral als een marketingtruc. Toch beschouwt 22 procent het als een positief teken dat werkgevers om hun mensen geven. Jongeren zijn positiever gestemd: 31 procent ziet nieuwe verlofvormen als goed werkgeverschap, tegenover 18 procent van de 60-plussers.

Eline Fruytier, Mid-Market & Enterprise Manager Benelux bij Deel: ”Wat we zien is dat de definitie van goed werkgeverschap aan het verschuiven is. Het gaat niet meer alleen om salaris, maar om hoe je als werkgever inspeelt op het leven van je mensen. Jongere generaties willen werk dat past bij hun levensfase, of dat nu een mental reset-dag is of de vrijheid om zelf te bepalen waar en wanneer ze werken. De uitdaging is om dit werkbaar te maken. Dat vraagt om duidelijke afspraken, slim beleid en systemen die meebewegen met de behoeften van je mensen.”