Mannen vragen fors meer salaris dan vrouwen, ook bij gelijke werkweek

Mannen vragen gemiddeld meer salaris dan vrouwen, ook als ze evenveel uur willen werken. Dat blijkt uit een analyse van meer dan 18.000 profielen van werkzoekenden op het platform van JobQ, anonieme online ontmoetingsplaats voor werkgevers en latent werkzoekenden. Werkzoekenden geven bij het aanmaken van hun profiel zelf hun voorkeur voor het gewenste bruto maandsalaris, het aantal uur per week en de maximale reisafstand aan. Wat blijkt: zelfs in deze vrije, anonieme setting geven mannen gemiddeld een flink hogere salarisverwachting op dan vrouwen, ook als ze evenveel willen werken.

Dit geeft inzicht in waarom de loonkloof zo hardnekkig blijft bestaan: het is niet alleen een kwestie van beleid, maar ook van diepgewortelde – vaak onbewuste – patronen bij alle betrokken partijen.

Overhand vrouwen bij parttime werk

Kijkend naar het aantal uren dat mensen willen werken, valt op dat vrouwen bij kortere werkweken gemiddeld juist meer salaris vragen dan mannen. Dit beeld kantelt vanaf 24 uur per week. Mannen vragen dan structureel meer salaris dan vrouwen, ongeacht het aantal uur dat ze werken:

–       Bij minder dan 16 uur is het verschil 5,2 procent in het voordeel van de vrouwen.
–       Bij 16 tot 24 uur is het verschil 11,9 procent in het voordeel van de vrouwen.
–       Bij 24 tot 36 uur is het verschil 16,4 procent in het voordeel van de mannen.
–       Bij 36 tot 40 uur is het verschil 15,4 procent in het voordeel van de mannen.
–       Bij 40+ uur is het verschil 12,6 procent in het voordeel van de mannen.

Ook bij het uitsplitsen naar werkervaring blijkt dat mannen structureel meer salaris vragen dan vrouwen. Het verschil wordt bovendien groter naarmate het aantal jaren werkervaring toeneemt. Waar het verschil bij maximaal drie jaar ervaring nog 7,3 procent bedraagt, loopt dit op tot 16,9 procent bij zeven jaar of meer ervaring.

Boudewijn Dekker, oprichter van JobQ: “Deze cijfers laten vooral zien hoe diep patronen van ongelijkheid geworteld zijn. Niet alleen in organisaties, maar ook in hoe we onszelf en elkaar beoordelen. Dat is niemand persoonlijk aan te rekenen, maar het heeft wel gevolgen. Veel vrouwen blijken structureel minder salaris te vragen dan mannen, en dat begint al ruim vóór een sollicitatiegesprek. Tegelijkertijd ligt hier ook een verantwoordelijkheid bij werkgevers, recruiters en platforms zoals wij. Juist wij kunnen actief bijdragen aan eerlijkere gesprekken over waarde en beloning. Niet door mensen te veranderen, maar door systemen te bouwen die rekening houden met dit soort onbewuste verschillen. Alleen zo komen we dichter bij een arbeidsmarkt waarin talent echt centraal staat.”